porpla's profile。‧∵★๛๏~★๛๏~｡｡｡｡รัก หาย ไ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
มองชีวิต
เด๋วนี้ไม่ค่อยได้เขียนเลยอ่ะ ไม่ได้อู้นะ แต่เน็ตที่ทำงานมันเข้าไม่ได้อ่ะ เซงสุด ๆ เลยล่ะ ถ้าพรุ่งนี้เข้าได้ ค่อยมาเขียนใหม่ละกันนะ วันนี้จะไปดูหนังล่ะ พอดีได้บัตรฟรีมาชวนเพื่อนไปด้วย เด๋ว เพื่อนคอยอ่ะ จ้า ดูหนังให้สนุกนะ ^ ^ อวยพรตัวเองซักหน่อย อิอิ.... กลับมาจากเกาะแล้วจ้า...
กลับมาจากเกาะสีชังแล้วจ้า... ตั้งแต่วันจันทร์ แต่ space มันกวน...โอ๊ย เข้ามาเขียนไม่ได้ซะงั้น... -*- คราวนี้ไปเที่ยวเน้นหนุกหนานล่ะ เพราะคนเยอะมาก..มาก แล้วก้อไม่ได้เดินเหนื่อยเหมือนทริปนมนาง ได้รู้จักคนเยอะมาก คงเพราะว่าได้อยู่ด้วยกันนะ เพราะเวลาไปเดินป่าก้อต่างคนต่างเดิน พอมาแบบนี้ก้อจะพบปะสังสรรค์กัน ก้อสนุกไปอีกแบบนึงจ้า... :D
คืนแรกตั้งใจจะไปนอนน้ำตกชันตาเถรซักหน่อย แต่หัวหน้าใจร้ายไม่ยอมให้เข้าเพราะไม่ได้ทำหนังสือไป เราเลยเปลี่ยนแผนไปนอนบ้านพี่ต่อ showtime กัน พี่..พี่ เขาก้อดื่มเหล้า ร้องคาราโอเกะ หนุกหนานกันมาก ๆ เลย
คืนสองเราไปนอนที่หาดทรายแก้ว สัตหีบ เป็นทะเลที่สวยมาก ๆ วิวก้อสวย น้ำก้อใส ชอบมาก ๆ เลยล่ะ แต่เสียดายไม่ได้เล่นน้ำเพราะไม่มีเพื่อนเล่นน้ำซักคนเลยล่ะ ก้อเลยได้แต่ชมวิว ถ้ามีโอกาศ คงได้เดินทางไปกางเต้นส์นอนอีกแน่ ๆ อิอิ คืนสามไปนอนที่เกาะสีชัง เป็นคืนที่คนเยอะ แล้วก้ออาหารอร่อยที่พักสวยมาก ๆ อยู่ที่ทะเล นอนพังเสียคลื่นชอบมาก ๆ เลย คืนนี้เรานอนตี 3 กว่า ๆ ไปนั่งดูคลื่น ดูฟ้า สมองว่างเปล่า เป็นอารายที่ชอบมาก ๆ เลยล่ะ พอกลางวันก้อไปนั่งรถสกายแลปชมรอบ ๆ เกาะสีชัง ถึงจะร้อนไปหน่อย แต่ก้อคุ้มมาก ๆ เพราะบรรยากาศดีที่สุด... อันนี้เป็น url ที่เราเอารูปไปโพสสามารถเข้าไปดูได้จ้า http://www.trekkingthai.com/board/show.php?Category=trekking&forum=34&No=66499&picfolder=trekking&PHPSESSID=edf8b56eb75d16103872a5eba1a6df7d#top ดอกไม้กับก้อนหิน
เธอเหมือน…ดอกไม้กลีบบาง เอนไหวลู่ลม มีกลิ่นหอมรวยรื่น
เขาเหมือน…ก้อนหิน แข็งกระด้าง เย็นชา ไร้ความอ่อนโยน อะไรนะที่ทำให้ทั้งสองรักกันได้ ในเมื่อแตกต่างกันเหลือเกิน หรือเพราะความแตกต่างนี้เอง ที่ทำให้ทั้งสองดึงดูดกันและกัน คงจะใช่…ระหว่างดอกไม้เบ่งบาน ส่งกลิ่นหอมนานในสายลมนั้น อาจมีก้อนหินซ่อนตัวอยู่บนดินใต้ต้นดอกไม้ เฝ้ามอง ดอมดมกลิ่นหอมรวยรื่นของดอกไม้เรื่อยมา ก้อนหิน ซึมซับความสดใสของดอกไม้มาแนบใจโดยไม่รู้ตัว และดอกไม้ก็ปลิดกลีบบางโปรยปรายลงมาอย่างปราณี ความรักก่อเกิดขึ้นตรงนั้น แนบชิดกันและกันเพราะสายลมไหว แบ่งปันบางอย่างระหว่างวัน และเจือฝันมีรักอุ่น ละมุนหัวใจ อาจเพราะความแตกต่าง วันหนึ่งดอกไม้…ร้องไห้ เพราะก้อนหินเย็นชาน่าใจหาย ดอกไม้มองไปรอบๆ ตัว ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม เพียงแต่มีสายฝนเทกระหน่ำ ดอกไม้เบ่งบาน…ชุ่มฉ่ำ แต่ทำไมก้อนหินเย็นชา…เหมือนว่าไม่รักกัน ดอกไม้…ร่ำไห้กับสายฝน… เพราะเข้าใจว่า ก้อนหินสิ้นรัก แท้จริงก้อนหินเพียงแต่... เหน็บหนาวกับสายฝน เท่านั้นเอง... ดอกไม้...ฉ่ำน้ำค้างเมื่อเช้า ก้อนหิน...เหน็บหนาวในคืนค่ำ เย็นชา...เงียบเฉย...ไร้ถ้อยคำ แต่เชื่อไหม...ทุกรอยใจจดจำ...กันและกัน -----------------------------------
วันนี้เป็นวันแรกในสัปดาที่เราพยายามเข้า space จนได้ เมื่อวานก้อเข้าไปได้แค่ครั้งเดียว พอดีพิมพ์ข้กความไว้ใน word เลย copy มาลงซะเลย อาทิตย์นี้รู้สึกเหนื่อย ๆ 2 วันที่ผ่านมาเบี้ยวนัดเพื่อนไปดูการ์ฟิลด์รอบพิเศษ แล้วก้อ คอนเสริต์ไฮเนเก้นด้วย เสียดายจิง ๆ เลย เพื่อนบอก สนุกมาก ๆ แล้วก้อซดเบียร์จนเมาเลย... -*-
วันนี้รู้สึกแย่จิง..จิง เลยสุดท้ายก้อยังไม่ได้พูดกับแม่ แถมวันนี้ต้องเดินทางไปเกาะสีชังตอน 6 โมงเย็นแล้วด้วย จิง..จิง ก้อไม่ค่อยอยากไปไหนเลย แต่ก้อไม่อยากอยู่ห้องที่อพาทเม้นส์ แล้วก้อไม่อยากไปลพบุรีด้วย คิดว่าไปเกาะสีชังไปเดินเล่น ไปหาที่ขี่จักรยานคงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ตอนนี้รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลย ไม่รู้ทำไม.... ~ ~ รู้สึกใจมันเศร้า..เศร้า ไม่อยากพูด ไม่อยากคุยกับใครเลย ที่ไปเกาะสีชังก้อมีเพื่อน ๆ จะไปด้วยเหมือนกัน แต่เราใจดำไม่ยอมชวนใครเลย คงเพราะอยากไปเงียบ..เงียบ ละมั้ง ขอโทษเพื่อน..เพื่อนด้วยละกันนะ ที่ไม่ได้ชวนน่ะ
----------------------------------
..เขียนไว้เมื่อวันจันทร์ล่ะ..
ไม่ได้เขียนตั้งหลายวัน เพราะว่า วันเสาร์ก้อทำงาน วันอาทิตย์ก้อมีสอบอ่ะ คิด..คิด แล้วไม่น่าไปสอบเลย ไปก้อทำไม่ได้ซักกะหน่อย.. -*- ------------------------------------- เซง..เรื่องสอบไม่ได้พอว่า แต่ดันเซงเรื่องแม่อ่ะจิ ยิ่งไปกันใหญ่เลย เดือนสิงหา เดือนแห่งวันแม่แท้ ๆ ดันทะเลาะกับแม่ซะอีก ทะเลาะจนงอนกัน เนี่ยนะ..ทำให้เรากับแม่ไม่เคยสัมผัสถึงความรักอ่ะ เราไม่เคยรู้เลยว่าแม่รักเราไหม แต่เราก้อไม่รู้ตัวเองว่าเรารักแม่หรือเปล่า ------------------------------------- วันแม่เลยคิดไปคิดมาไม่กลับบ้านดีกว่า เลยลงชื่อกับพี่..พี่ในเว็บ ว่าจะไปเกาะสีชังล่ะ ขอไปไหนเพื่อความสบายใจดีกว่า กลับบ้านไปก้อ ------------------------------------- ขอบคุณ พี่เล็ก (จิ๊ดริ๊ด) ณ เย็นตาโฟ.com สำหรับรูปภาพสวย..สวย ถึงนางแบบอย่างปลาจะไม่สวยก้อเถอะ.. - -" อุตส่าห์เอารูปปลาไปทำ -------------------------------------
โกยเถอะโยม และแล้วก้อได้ไปดู โกยเถอะโยม มาแล้ว ในรอบผู้กำกับไทย โดยมี ผู้กำกับ ก้อคือ จาตุรงค์ มาให้สัมภาษณ์ เค้าพูดและตอบคำถามได้ดีทีเดียวเกี่ยวกับที่หนังที่เค้าทำขึ้น คำตอบของเค้า ทำให้ผู้ชม หัวเราะได้เกือบจะทุกคำถามเลยล่ะ
ที่ไปดูเพราะว่ามีกระแสที่ว่า พวกสามัญชนไปร้องเรียนว่าให้ไปตรวจสอบหนังเรื่องโกยเถอะโยมเพราะมันไม่เหมาะสมตรงที่พระวิ่งหนีผี แต่ก็มีหนังหลายเรื่องแล้วนิที่ส่วนมากพระเห็นผีก็วิ่งหนีไม่เห็นพวกสามัญชนพวกนั้นจะร้องเรียนเลยทำไมต้องมาเป็นเรื่องนี้ คนเรานี่ก็แปลกนะไม่มีอะไรทำอยากเด่นอยากดังว่างงานมากเกินไปเลยเอาเหตุผลที่มันแทบจะไม่ใช่เหตุผลมาเล่นงานมนุษย์ เราเลยรีบไปดูซะหน่อย กัวหนังเค้าจะโดนแบนเหมือน หมากเต๊ะ อีกอ่ะ
เราว่าหนังก้อ ok นะ ขำขำ ดีจัง แต่เราชอบแก๊งชะนีมากกว่าอ่ะ ดูมีสาระกว่า แต่เป็นหนังเรื่องแรกที่ จาตุรงค์กำกับ แล้วก้อเขียนบทเองด้วย เราไม่ชอบตรงที่หนังอ่ะ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเจอผีซะมากกว่าอ่ะ เลยรู้สึกเบื่อ ๆ คนโน้นก้อเจอ คนนี้ก้อเจอ แต่ถ้าดูเอามัน ก้อ ok ละน้า หนังอ่ะ ทำให้หัวเราะได้ต่อเนื่องดี สงสารก้อแต่คนแคระอ่ะ โดนซ้อมซะสบักสบอม -*- แต่เราชอบน้องพีนะ เป็นผีได้น่ารักดีอ่ะ เพื่อน ๆ ช่วยไปดูกันหน่อยน้า อุดหนุนหนังไทยเค้าหน่อย อิอิ
--------------------------------
วันนี้งานเยอะจิง ๆ เลย ทำไมช่วงนี้งานเยอะชะมัดเลย ว่าจะไปซื้อหนังสืออ่านก้อไม่ได้ไปเลย นี่ก้อจะ 3 ทุ่มแล้ว ยังไม่ได้ไปไหนเลย - -" เฮ้ย... เมื่อเย็นก้อเจอแจ๊กพอต ซะงั้น ดันตะโกนว่า งานเยอะ ชะมัดเลย... เริ่มเบื่อแล้วนะเนี่ย หัวหน้าเดินผ่านหน้าไปเฉยเลย...กำ... คงได้ยินอ่ะ เห็นเดินยิ้ม ๆ ไปเลย วันอาทิตย์มีสอบที่กรมการปกครองอีกแล้ว ยัง 2 จิต 2 ใจอยู่เลย ว่าจะไปดีไหม... คิดว่าไม่ไปดีกว่า เริ่มเบื่อ ๆ การสอบแล้วสิ ไม่ไหวเลยเรา...
---------------------------------
ทำไมวันนี้เศร้า ๆ จัง ไม่รู้ครายมาทำอารายไว้ เศร้า ๆ เหงา ๆ เซง ๆ ทำไมไม่ลืมเรื่องเก่า ๆ ซะที ไม่น่ามีคนมาขุดคุ้ยให้เสียใจเลย เราว่าจะลืม ๆ ๆ ซะหน่อย คนเราเนี่ยนะ ก้อแปลก เรื่องที่ควรจำ กลับลืม เรื่องที่ควรลืม กลับจำ บอกกับตัวเองทุกครั้งทุกวัน ว่าให้จำแต่เรื่องดี..ดี แต่สมองน่ะมันโง่ จดจำแต่เรื่องไม่ดี แล้วเอามาตอกย้ำซ้ำเดิมตัวเองให้เสียใจอยู่ร่ำไป บอกกันตัวเองทุกวันร้องไห้ไปก้อช่วย อารายไม่ได้หรอก น้ำตาก้อแค่ทำให้หายเศร้าไปวัน ๆ แต่จิตใจก้อยังอ่อนล้า อ่อนแรง เหมือนเดิม
ตื่นขึ้นมาก็เหงา ตื่นขึ้นมาแต่เช้า
แอบมองใครเขา ก็เห็นมีรักที่ยืนยาว มองด้วยความอิจฉา บวกกับความเหน็บหนาว ก็ตัวของเรายังไม่เจอเลย..รักจริง ---------------------------------- กลับมาอย่างสะบักสะบอม และแล้วก้อกลับมาจากเดินป่าซะที รู้สึกดีมาก ๆ เลยล่ะ ได้รู้จักคนเยอะแยะ ได้เดินป่า ได้สูดอากาศดี ๆ ที่ในกรุงเทพฯ ไม่มี ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ หลายคนล่ะ
อันนี้เป็น รูปที่พวกพี่ ๆ เค้าเอามาลงจ้า http://www.trekkingthai.com/board/show.php?Category=trekking&No=65340&forum=34&page=1&PHPSESSID=a7ed214e38822bb178f0b099769f9ed9
เข้าไปดูรูปได้เลยจ้า
ที่ว่าสะบักสะบอม ก้อเพราะเดินปีนเขาเนี่ยแหละ กลับมาจะกลายร่างเป็นลิงไปซะงั้น ทั้งปีนเขา ทั้งลุยน้ำ เดินประมาณ 6 ชม ต่อวัน สุด ๆ ไปเลย แต่ก้อหนุกหนานมาก ๆ ได้เห็นธรรมชาติสวย ๆ เริ่มรักการเดินป่าขึ้นมาเลยล่ะ วันนี้เหนื่อยจัง เพราะงานเยอะมาก ๆ เลยล่ะ เล่าแค่นี้ละกัน เด๋วกลับบ้านก่อนล่ะ บาย....
|
|
|
